Trochę Historii

Zaczątkiem lecznictwa akademickiego w Szczecinie był punkt lekarski, który powstał w 1949 r. Założycielami jego byli profesorowie: prof. Taniewski (PAM), prof. Giedrojć (Wyższa Szkoła Inżynieryjna) oraz prof. Babiński (Wyższa Szkoła Ekonomiczna), którzy powołując Komisję Międzyuczelnianą, zajęli się organizacją ośrodka PLMA (Pomoc Lekarska Młodzieży Akademickiej).

W 1952 roku, przez Wydział Zdrowia Miejskiej Rady Narodowej w Szczecinie, PLMA została przekształcona w Przychodnię dla Szkół Wyższych.

W 1969 r. utworzono Przychodnię Ogólną Politechniki Szczecińskiej i Akademii Rolniczej, a w 1972 Przychodnię Wyższej Szkoły Pedagogicznej (Uniwersytet Szczeciński), Pomorskiej Akademii Medycznej (Pomorski Uniwersytet Medyczny) oraz Międzyuczelnianą Przychodnię Rehabilitacji i Fizykoterapii. W tym samym czasie w budynku przy al. Wojska Polskiego 97 powstała Międzyuczelniana Przychodnia Specjalistyczna.

Od 1.07.1975 r. Obwodowa Przychodnia dla Studentów i Pracowników Wyższych Uczelni Szczecina przestała być samodzielną jednostką budżetową i weszła w skład Miejskiego Zespołu Zakładów Opieki Zdrowotnej (MZZOZ), jako Przychodnia dla Szkół Wyższych Szczecina z Międzyuczelnianą Przychodnią Specjalistyczną, Półsanatorium z Izbą Chorych z Międzyuczelnianą Przychodnią Rehabilitacji i Fizykoterapii i pięcioma Przychodniami Przyuczelnianymi.

Od 1992 r. Przychodnia dla Szkół Wyższych obejmuje opieką medyczną studentów i pracowników Wyższej Szkoły Morskiej (Akademii Morskiej).

Od 1.01.1996 roku organem założycielskim dla ZOZ-u jest Rada Miasta Szczecina.

Od 1.01.1999 r. z mocy Ustawy o Powszechnym Ubezpieczeniu Zdrowotnym ZOZ Szkół Wyższych został przekształcony w Samodzielny Publiczny ZOZ Szkół Wyższych w Szczecinie, finansowany ze środków wynegocjowanych z zakupu świadczeń medycznych przez Zachodniopomorską Kasę Chorych (Narodowy Fundusz Zdrowia) – jako jednostka ogólnodostępna. Nazwę SP ZOZ Szkół Wyższych zachowano jako historyczną.